Week 52 de laatste week?

0

Week 52 de laatste week?

Week 52 is officieel de laatste week van een jaar. Deze week is officieel de laatste week van ons zero waste jaar. Niet helemaal eerlijk aangezien ik een tijdje hier niet over heb geschreven. Let wel, niet schrijven wel ernaar leven! Klinkt misschien afgezaagd, maar met een nieuw jong leven erbij gaat alles toch net weer even anders dan anders en ik heb echt even mijn draai hierin moeten vinden.

Hoe deel je namelijk je tijd in en hoe verdeel je je tijd. Een dag heeft maar 24 uur en een deel daarvan slaap je een ander deel zijn verplichtingen zoals eten, huishouden, andere kind naar school brengen en dan heb je nog een beetje tijd over. Over die tijd gaat het. Hoe deel je die in?! Je wilt beide kinderen aandacht geven, je man en je wilt ook nog tijd voor jezelf. Dus schrijven ging even niet meer. Maar nu iedereen zijn ritme weer aan het vinden is, begint het bij mij toch wel weer te kriebelen.

Dit wordt mijn laatste blog aangaande onze zero waste missie van dit jaar. Wat volgend jaar gaat brengen? Who knows. Maar een ding is zeker, wij gaan verder met onze zero waste levensstijl.

Terugblik:

Ons zero waste jaar begon met de verjaardag van onze dochter en morgen wordt ze weer een jaartje ouder en allemaal zijn we wijzer geworden. Leuk om te zien hoe zij meedoet met een duurzamer leven. Ze is zich erg bewust van de verschillende materialen en wijst mij altijd op een stuk afval dat op straat ligt i.p.v. in de prullenbak. Ze denkt erg na over wat voor cadeautjes ze wilt hebben en verteld dan aan mij dat ze er vaak mee gaat spelen anders is het zonde.

Er hebben zich ook grote veranderingen voorgedaan in ons leven zoals de geboorte van onze zoon. We hebben daarvoor diverse plasticvrije luiers uitgeprobeerd, nagedacht over het soort speelgoed dat we voor hem wilde en de hoeveelheid kleding die hij werkelijk nodig zou hebben.

Een andere grote verandering die heeft plaatsgevonden is het nieuwe bedrijf dat mijn man is gestart: Duurzaam in Podia en Musea http://www.duurzaampm.nl. Samen met zijn compagnon trachten zij de culturele sector te verduurzamen. Zo hebben zij bijvoorbeeld in de Plantage buurt in Amsterdam 17 culturele instellingen samen hun afval laten inkopen. Dit betekend dat de vervoersbewegingen in die buurt drastisch zijn verminderd en daardoor de leefbaarheid van de buurt groots is verbeterd. In lekentaal betekent dit dat er aanzienlijk minder vuilniswagens door de stad rijden, waardoor je minder uitstoot van CO2 hebt, minder stankoverlast en dat de instellingen hun afval aan het reduceren zijn.

Een derde toch wel grote verandering die thuis heeft plaatsgevonden is dat we nu volledig elektrisch rijden. Dit was voor ons wel even wennen. Je doet er langer over om op je bestemming te komen (als deze ver weg is), want je moet laden onderweg. Laden duur ongeveer 20 tot 30 minuten. Maar het zorgt er ook voor dat je minder gestrest in de auto zit. Wij zijn zelfs met de elektrische auto naar Frankrijk op vakantie geweest.

Kleinere veranderingen hebben meer te maken met het alledaagse leven. Zo maak ik enkel schoon met azijn en baking soda, doe ik zoveel mogelijk boodschappen op de markt, neem ik daarvoor mijn eigen zakjes mee en maak ik veel cadeautjes zelf. Ik zit nu zelfs op naailes! Maar helaas gaat niet alles perfect. Zo komt er nog te veel plastic ons huishouden binnen. Voor dingen als duplo denk ik oke, hier gaan onze kleinkinderen later ook nog mee spelen (zo speelt onze dochter met mijn lego van vroeger), maar voor veel verpakkingsmaterialen uit de supermarkt denkt ik zonde. Dit moet toch anders/ beter kunnen. Ook eten we nog te veel suikers. Niet dat dit per se iets te maken heeft met zero waste, maar als je zonder verpakkingen boodschappen wilt doen, dan ga je hier automatisch over nadenken. Veel producten die eigenlijk niet goed voor je zijn, zitten in een plastic verpakking. Dus die zou je niet moeten kopen. Slecht voor jezelf, slecht voor het milieu, maarja… het is ook zo lekker (verslavend). Ook is ons bokashi niet geslaagd. Doordat we best veel groente en fruit eten, hebben we hier veel afval van. Te veel voor ons kleine balkon en onze mini moestuin. De eerste lichting afval is nog steeds niet verteert. Dat heeft denk ik te maken met het feit dat we niet tuinieren in de volle grond. Daardoor groeiden ook niet al onze gezaaide groentes even goed. De tomaatjes, de sla en de kruiden deden het wel erg goed!

Verder hebben we dit jaar een veel dingen ondernomen, uitgezocht en gedaan. Zo waren we betrokken bij de komst van zero waste goeroe Bea Johnson, hebben we uitgezocht hoe elke partij dacht over duurzaamheid vlak voor de verkiezingen en heb ik een aantal inspirerende mensen mogen interviewen.

Al met al was het een geslaagd jaar. Er is nog zat ruimte voor verbetering, maar zoals altijd: elke stap is er een!

 

 

 

Share.

About Author