Opgeven? Dat nooit!

1

Opgeven? Dat nooit!

-15 december 2016-

Elk nadeel heeft ook voordelen? Jazeker! Daarmee bedoel ik te zeggen dat er soms ook dingen misgaan, niet werken of passen bij jou als persoon. Dat wil nog niet zeggen dat iets per se mislukt is of dat je niks geleerd hebt van iets dat niet gewerkt heeft.

Soms lees ik verhalen waarbij mensen graag hun steentje willen bijdragen aan de klimaatverandering of zero waste willen gaan leven, maar dat er soms iets niet zo lekker gaat. Bij deze wil ik zeggen: dat geeft niks!

Echt niet? Nope, want je bent er mee bezig. Je denkt erover na. En van de tien dingen die je uitprobeert, mislukken er gegarandeerd wel een paar. Of soms past iets gewoon niet bij je. Ik heb zelf in een eerdere blog geschreven over het maken van tandpasta. En hoewel het goed werkt voor velen, werkt het niet voor mij. Niet omdat mijn tanden ervan verkleuren, wat ik al een aantal keren heb gelezen, maar omdat ik het niet durf uit te proberen. Wat betekend dat dit op dit moment niks is voor mij. Betekend dit dan dat ik niet zero waste ben? Natuurlijk niet. Andere dingen durf ik wel en passen goed bij mij.

Wees ook vooral niet te streng voor jezelf. Het moet ook leuk zijn en blijven. Probeer erachter te komen wat het doel is van jouw zero waste levensstijl. Als je bijvoorbeeld het belangrijk vindt om alleen lokale en biologische producten te eten, maar het ook supergezellig vindt om uit eten te gaan, zorg er dan voor dat je dat blijft doen. Naast het feit dat er steeds meer tentjes komen die biologische en lokale gerechten aanbieden, kun je ook soms gewoon genieten van een uitje. Ook dat is namelijk heel erg belangrijk. Het is een beleving dat je ‘koopt’. Zeker wanneer je dit af en toe doet, geniet je er meer van, waardeer je het meer en kun je gaan voor een beter segment. Je hebt er dan immer echt voor gespaart. Hetzij met geld, hetzij met het reduceren van het aantal diners buiten de deur.

Soms is het ook interessant om te kijken wat er gebeurd wanneer je een lange tijd iets wat je heel vaak deed, nu niet meer te doen. Ik ging vroeger bijvoorbeeld regelmatig winkelen. Dat vond ik leuk. Ik voelde me goed als ik iets had gekocht in de aanbieding of net dat ene leuke truitje had gevonden waar ik toch echt niet zonder kon. Terwijl ik niks gemist had of van het bestaan ervan af had geweten, als ik niet was gegaan. Nu heb ik al lange tijd niet gewinkeld om het winkelen. Wat ik ontdekte bij mijzelf, is dat ik vaak ging winkelen uit verveling en om me goed te voelen over mijzelf. Totale onzin natuurlijk, maar ja daar kom je dan achter als je het een tijd niet meer doet. Ook at ik veel suikerproducten zoals koekjes, snoep en ijs. Nu ik met zero waste bezig ben, kom ik in aanraking ook met veel informatie over beter eten. Dat in combinatie met het feit dat ik zwanger ben, maar dat ik beter ben gaan letten op wat ik eet. Gezond, biologisch en zonder impact. Daar horen suikerproducten echt niet bij. Ik merk dat ik dit heel lastig vind. Het lijkt bijna wel alsof ik verslaafd ben aan suiker. Maar daar kom je dus alleen achter wanneer je actief en bewust ermee bezig bent. In een keer alle slechte gewoontes afschaffen werkt niet voor mij, zeker niet in deze kerstperiode met allerlei heerlijke kerstkransjes. Het maakt mij echter wel dusdanig bewust, dat ik flink ben gaan minderen.

Zo doe je elke keer wat. Elke keer word je geconfronteerd met iets anders. Het is een voortdurend proces, waarbij je steeds bewuster wordt van wat je aan het doen bent. En dat is goed. Hoe onze huidige maatschappij is vormgegeven, staan wij heel ver af van alles. We staan ver af van onze voedselketen, de productieketen van kleding en allerlei andere dingen. Met zijn allen nemen we nu onze huidige maatschappij onder de loep en komen we erachter dat er van alles mis is in diverse ketens en daar willen we, gelukkig, wat aan doen. Door een zero waste levensstijl te hanteren, neem je als het ware je eigen (dat van je gezin) productieketen onder de loep. Je komt erachter waar er wat mis is en dat verbeter je dan. dit gaat stap voor stap.

In het ecologisch kookboek dat ik op dit moment aan het lezen ben staat in het voorwoord iets heel treffends geschreven door Maurizio Pallante. Het stukje gaat over voedselverspilling. Over dat we nog altijd enorme hoeveelheden verbouwen, terwijl een derde wordt weggegooid. Daarmee verspillen we niet alleen het eindproduct, maar ook water, grond en energie. Hij verklaart een dergelijke verspilling als volgt:

“Het spreekt voor zicht dat de vraag naar voedsel zo hoog gehouden wordt uit angst voor een daling van het bruto nationaal product. Een economisch systeem dat gebaseerd is op groei, kan namelijk niet anders. Om deze waanzin acceptabel te maken in de beleving van de consument, wordt verspilling als een symbool van overdaad, als een luxe, presenteert, zodat niemand inziet dat er in werkelijkheid sprake is vaneen symptoom van een zieke maatschappij die de aarde niet meer als heilig beschouwt, maar als een reservoir waaruit je steeds grotere hoeveelheden grondstoffen kunt putten die in zeer korte tijd tot afval worden omgevormd.”

Maurizio Pallante

De voornaamste boodschap is: geef vooral niet op! Elke stap is er namelijk één. En wat voor één! Een belangrijke, want immers, we doen dit niet per se voor onszelf, maar des te meer voor onze kinderen en hun kinderen. Soms lijkt het wel alsof wat we aan het doen zijn, geen verschil maakt. En inderdaad, je ziet misschien niet meteen verschil op wereldschaal, door bijvoorbeeld een zero waste leven te leiden, maar je ziet wel verschil binnen je eigen huishouden. Je kinderen, mocht je die hebben, zien dat verschil ook. Zij groeien ermee op en doen zo al veel kennis op, van hoe het beter kan. En dat dit beter, ook leuk kan zijn en niet per definitie ‘geitenwollen sok’ is. Bovendien is het ook nog is zo, dat hoe meer mensen deze levensstijl hanteren, hoe meer de impact ervan wel voelbaar zal zijn op een grotere schaal of zelfs op wereldschaal!

Share.

About Author