Plastic soep in de supermarkt?!

0

Een duurzamer milieu begint bij jezelf en ook dit keer niet bij iemand anders zoals een supermarkt. Zelfs niet wanneer je denkt bij een supermarkt je boodschapjes te halen met een duurzame bedrijfsvoering. Elke keer wanneer ik thuis kom van het boodschappen doen, is niet alleen mijn koelkast weer gevuld, maar ook mijn plastic-afval bak. Dus een hoera voor de duurzame bedrijfsvoering, nu de verpakkingen nog. Je kunt wel alle producten in de aanleverdoos in de winkel zetten, maar in die dozen zitten, voornamelijk groenten viel mij op, apart of met een groepje, verpakt in, jawel: plastic! Nu zijn er ook supermarkten waarbij de groente niet voorverpakt zitten in plastic, maar die je zelf in de gewenste hoeveelheid in een, jawel daar heb je hem weer: een plastic zak, mag afwegen. Oké, eerlijkheidshalve moet gezegd worden dat je in sommige winkels ook kunt kiezen voor een papieren zak.

Plastic is een uitvinding gedaan in 1862 door Alexander Parkes. Van Celluloid en bakeliet naar nylon en pvc. Het heeft zich ontwikkeld tot een super succesvol materiaal die de wereld veranderde. Je kunt er eigenlijk alles mee. Van hele dunne vershoudfolie tot hard plastic speelgoed en keukenmateriaal. Meubels, gereedschap, ziekenhuisapparatuur, echt te veel om op te noemen.

Maar er zit ook een keerzijde aan al dat plastic. Voordat het materiaal is afgebroken zijn we ineens een gouden eeuw verder. De natuur kan deze stof niet afbreken. Soms klontert het samen in de plastic soep (lees de oceaan) en vormt het een eiland dat drijft. Vogels en vissen eten het op. Er zijn zelfs plastic deeltjes gevonden in bijen! Hmm.. dan ga je je toch afvragen of er dan ook plastic deeltjes in ons kunnen zitten.

Misschien is de uitvinding van plastic wel te vergelijken met die van de atoombom. Op zich is het materiaal plastic geschikt voor heel veel toepassingen en atoomenergie is ook erg duurzaam, alleen het afval ervan is funest voor onze toekomst. Wat moeten we ermee doen, hoe te verwerken? Voor het plastic in de oceaan zijn ze gestart met het schoonmaken ervan. Voor meer informatie hierover verwijs ik graag naar: www.theoceancleanup.com.

Dan is de volgende vraag of dan alles wat we produceren dan van hout moet zijn of van een ander materiaal dat uit de natuur gewonnen wordt. Maar voor de productie op wereld schaal kost dat te veel bomen. Bomen kun je wel weer opnieuw aanplanten, maar wellicht is het ook goed om bomen oud te laten worden. Zeker als men ook gaat sleutelen aan de planten zoals Monsanto nu al doen met zaad dat gebruikt wordt voor de voedsel industrie. Maar dat is weer een heel andere discussie. Er is wel al papier beschikbaar dat van stenen gemaakt wordt, maar ook dat zijn ook fossiele materialen waarbij geldt: op is dan ook echt op. Wellicht hebben we niet zoveel spullen nodig. Wellicht kunnen we ook winkelen voor spullen die we wel nodig hebben, zoals boodschappen, maar dan zonder zoveel (plastic) verpakkingsmateriaal.

In Utrecht opende in 2015 de eerste verpakkingsvrije supermarkt. Daar kan je dan heen gaan met je eigen fles of bak, om die vervolgens te vullen met het product naar keuze. Opgericht met geld dat via crowdfunding bijeen is gebracht. Je zou zeggen dat er dan al een beginnende draagkracht is. Helaas is de winkel minder succesvol dan verwacht. Vervoer van producten naar de supermarkt is erg duur en mensen moeten meer moeite doen voor hun dagelijkse boodschappen. Dan toch maar een keer extra lopen naar de plastic afvalbak?

Share.

About Author