En de rest…. gaat naar?

0

Daar sta je dan met je goede voornemens. Vijf vuilniszakken naar beneden gesjouwd, huilend kind mee (zij moest ook wat dragen, maar had daar natuurlijk geen zin in), staat er maar één afvalbak. Nou ja er staan er twee, maar ze zijn beide voor restafval. Laat ik nou een zak met glas hebben, en een zak oud papier, een zak met gft-afval (groente, fruit en tuin afval) en een zak met plastic. Een beter milieu begint blijkbaar niet bij de gemeente, maar toch echt bij jezelf.

Ik ben blij dat het zakje met lege batterijen niet meer in mijn handen paste. Maar als ik erover nadenk moet je ook je spaarlampen, grofvuil, klein chemisch afval, elektrische apparaten en dus ook je batterijen scheiden. Althans als ik de reclames mag geloven. Gek genoeg staan er bij mij beneden enkel maar twee restafval bakken. Als je dan niet op loopafstand woont van een supermarkt, want daar staat namelijk wel één plasticcontainer, één papierbak en twee glasbakken, moet je voor je goede gedrag behoorlijk wat slepen per week. Daarmee kom ik niet alleen handen te kort, maar ook opslag ruimte. In mijn keuken staan al vijf afval bakken om mijn afval zoveel mogelijk te scheiden.

Bij mijn schoonmoeder zag ik in de straat tot mijn verbazing wel twee containers staan voor restafval en twee containers voor gft-afval. Superhandig, maar ook daar moet je een stuk lopen voordat je bij een plastic, glas en papierbak bent.

De gemeente maakt het er niet makkelijker op, wel duurzamer. Maar mocht je wel over opslagruimte beschikken, dan komen ze het plastic en het papier één keer per maand ophalen. Wordt wel een beetje lastig met een gezin, waarbij de halve schuur door gereedschap en de andere helft door fietsen in beslag wordt genomen. Maar het levert dan ook wel wat op. In de gemeente waar ik woon rouleren de basisscholen met het ophalen van het oud-papier. Daar krijgen zij dan geld voor en kan tot wel één derde van hun budget opleveren. Ik vind dat nogal wat. De basisschool van mijn dochter deed een tijdje terug een oproep in hun schoolkrant voor vrijwilligers voor het ophalen van het oud-papier. Met de mededeling dat ze heel graag het oud-papier willen, want ze zijn van de opbrengst ervan afhankelijk. Of eigenlijk hangt het gelukt van uw kinderen ervan af, want met de opbrengst kan de Ouderraad veel leuke activiteiten blijven organiseren of aankopen doen. Waaronder de bussen huren van het jaarlijkse schoolreisje.

Mijn eerste reactie was dan ook: “Tuurlijk ga ik helpen!” Je wilt immers niet dat je kinderen iets te kort komen. Ik wil niet de zwakke schakel zijn waardoor de begroting van de school van mijn dochter niet meer klopt. En bovendien wil je ze tegelijkertijd het goede voorbeeld geven door één wat terug te doen voor anderen en twee dat afval-scheiden dus ook iets goeds oplevert wat ook zichtbaar is voor de mensen/ kinderen.

Mijn tweede reactie was wat terughoudender. Was dit wel het goede voorbeeld voor onze kinderen? Mijn dochter kleurt erg graag. Tegelijkertijd is zij een perfectionist, maar misschien is dat kind-eigen. Als ze ook maar één krasje verkeert heeft gezet op haar blaadje, dan wordt ze wit-heet en wil ze een nieuw blaadje. Uitleg geven over dat bomen daar hun leven voor geven lijkt nog niet helemaal te landen bij haar. En dat je op de achterkant kunt tekenen nog minder. “Maar mama, de school krijgt er toch geld voor. Dan is het toch goed om papierafval te hebben?” Tja, hoe leg je dat dan uit?

Geen idee dus of dit de beste manier is voor basisscholen om aan geld te komen. Misschien moeten we wel duurzaam ondernemerschap en innovatie stimuleren bij de kinderen. Waarom laten we hen niet een oplossing bedenken waarbij de school geld kan verdienen door zo min mogelijk afval te creëren bijvoorbeeld? Of zichtbaar maken hoeveel afval een school wekelijks produceert? En zichtbaar maken hoeveel minder afval je creëert als je ook op de achterkant van je blaadje tekent?

Voor nu doe ik mijn gft-zakje maar in de container voor het restafval en loop ik heen en weer naar de containers bij supermarkt om mijn afval te scheiden. Ik was dan ook blij verrast dat ik daar ook een afvalbak voor batterijen zag staan. Voortaan kan ik met een gerust hart ook het zakje batterijen mee naar beneden nemen.

Share.

About Author